Puszkinia biała puschkinia libanotica cebulki 20 szt. 1848

Puszkinia biała puschkinia libanotica cebulki 20 szt.

Wczesnowiosenna roślinka o niewielkich, jasno szaro-brązowych cebulkach. Z cebulki wyrastają przeważnie dwa ciemnozielone i lekko mięsiste liście o równowąskim kształcie ostro zakończone. Z pomiędzy liści wyrasta lekko wygięty pęd zakończony kwiatostanem. Na ten szczytowy kwiatostan składają się dzwonkowatego kształtu kwiatki o sześciu płatkach. Ponieważ są to wczesne kwiatki więc mocno oblatywane przez owady. Praktycznie prawie wszystkie kwiatki zostają zapylone i pojawiają się okrągławe kapsułki ciężkie od nasion. Z uwagi na ich ciężar bardzo często pędy leżą na ziemi. Roślina daje obfity samosiew.

Gatunek ma kwiaty prawie białe z delikatnym porcelanowo-niebieskim nalotem. Przez środek każdego kwiatka biegnie ostro niebieska linia. U odmiany ‚Alba’ ta linia jest bardzo jasna i lekko kawowa więc przy pełnym rozkwicie kwiatów praktycznie niewidoczna.

Opis:

• Wysokość: 15 cm
• Kwitnienie: marzec-kwiecień
• Stanowisko: słoneczne
• Głębokość sadzenia: 7cm
• Rozstaw sadzenia: 5cm
• Roślina mrozoodporna

Uprawa puszkinii:

Tylko na stanowisku w pełni słonecznym możemy liczyć się z obfitym kwitnieniem. Przy czym w czasie jej kwitnienia nawet drzewa nie mają czym rzucać cienia więc może być sadzona obok drzew czy krzewów. Nie sadźmy jednak w cieniu jakichkolwiek budowli.

Roślina mało wybredna. Jedyne czego wymaga to przepuszczalnej gleby. W czasie kwitnienia lub tuż po jego zakończeniu warto podsypać nawozem do pomidorów by cebulki miały wystarczająco dużo potasu potrzebnego do ich regeneracji. Roślina odpłaci nam w kolejnym roku efektownym kwitnieniem bo jak wiadomo to od wielkości cebulki zależy jaki mamy kwiatostan to znaczy czy będzie na nim 4 kwiatki czy 20. Poza tym szybciej dorastają cebulki przybyszowe i ładnie zagęszcza nam się kępka. Po 3-4 latach najczęściej zaczynamy obserwować drobnienie kwiatków i zmniejszenie ich ilości na pędzie. Jest to sygnał zbytniego zagęszczenia roślin. Po kwitnieniu i pod koniec zasychania liści czyli około połowy maja należy cebulki wykopać i posegregować. We wrześniu sadzimy tylko te największe. Głębokość sadzenia to około 7-8 cm w rozstawie co 5-6 cm. Mniejsze cebulki traktujemy jak nasiona i jeśli są nam potrzebne wysiewamy w mało eksponowanym miejscu.

Roślina wytwarza dużo nasion. Ich produkcja bardzo osłabia cebulki. Ponieważ jednocześnie toczy się produkcja cebulek przybyszowych należy się zastanowić czy te nasiona są nam potrzebne. Jeśli nie to zaraz po przekwitnięciu ścinamy pędy z owockami. Bardzo mocno wpłynie to na tempo regeneracji cebulki.